Dromen van Adoptie: Houston, we have a NUMBER!

Vandaag kreeg ik eindelijk de brief met mijn bemiddelingsovereenkomst van het Adoptiehuis.  In die brief staat mijn nummer van op dé finale wachtlijst vermeld...  Ik wist dat het ergens tussen de 20 en de 30 zou zijn... en ik heb daarvan het beste getalletje: ik sta op plaats 20 (ja, jullie lezen het goed, twin-tig!).  In de brief staat ook dat er gemiddeld per jaar 25 binnenlandse adopties zijn, dus even snel rekenen leert me dat ik nog (20/25)*12 = 9,6 maanden moet wachten op D-day, dewelke dan uitgerekend zou zijn op 25 augustus 2019.  De nerd in mij kon het uiteraard niet laten om hiervoor een leuke spreadsheet te maken:

Via die spreadsheet wil ik mijn plaats op de wachtlijst netjes bijhouden en afschatten wat de verwachte D-day zal zijn.  Ik plan om elke maand een update wat betreft mijn wachtnummer te vragen aan het Adoptiehuis... en ik plan om dat hier allemaal netjes met jullie te delen, zodat iedereen mee in blijde verwachting kan zijn en ook kan beseffen dat het soms moeilijk inschatten is wanneer het verlossende telefoontje zal komen.

Sowieso ga ik er van uit dat er een stevige onzekerheidsmarge op mijn uitgerekende D-day zit.  Er zijn teveel andere factoren die ook een rol spelen ivm hoe snel het vooruit gaat.  Het zou me niet verbazen mocht het kindje er plots een aantal maanden vroeger of later zijn.  Er zijn geen zekerheden in Adoptieland.  Maar goed, we roeien met de riemen en de data die we hebben, we maken de best mogelijke inschatting, en dan zien we wel :-)

Ik mag trouwens deze blogpost ook niet te lang maken, want ik moet nog wat avondtijd overhouden om te beginnen zoeken waar er zoals crèches zijn...  Als iemand aanraders heeft óp of nabij de route Koolkappersstraat - Sint-Amand-Zuid - President Kennedypark, dan hoor ik het graag!

Tot later voor een nieuwe update uit Adoptieland!
Bart

Dromen van adoptie: het wachtlijstnummertje komt nu heel dichtbij...

Intussen ben ik nog steeds aan het wachten op nieuws van het Adoptiehuis.  Normaal moet ik begin november meer nieuws krijgen en zou ik ook mijn nummer op de wachtlijst kennen. En kijk eens aan, vandaag kreeg ik onderstaand mailtje in mijn brievenbus:

Beste,

Deze week zal er per post een bemiddelingsovereenkomst naar jou gestuurd worden,
alsook het profiel dat doorgegeven zal worden aan de geboorteouders van jou toekomstig kind.

Gelieve één exemplaar van beide documenten, door jou ondertekend, terug te sturen naar

Adoptiehuis
t.a.v Naam Weggeknipt
Osystraat 39/1
2060 Antwerpen

Vervolgens zal je gevraagd worden een tweede betaling uit te voeren.

Met vriendelijke groeten,

Naam Weggeknipt | Administratief medewerkster
Adoptiehuis

Normaalgezien zit er dus deze week post in mijn brievenbus, en ik hoop dat op mijn bemiddelingsovereenkomst dan ook mijn nummertje op de wachtlijst zal staan. Intussen zijn Melike en ik volop aan het brainstormen over een naam (voor zowel een jongen als een meisje) en ben ik ook al voorzichtig beginnen een lijstje opstellen van welk materiaal en kledij ik zoal nodig zal hebben... lekker spannend allemaal :-)

Groeten,
Bart

Dromen van Adoptie: intakegesprek

Plaats op wachtlijst: 20-30

Vandaag had ik samen met Melike mijn intakegesprek voor mijn binnenlandse adoptie bij het Adoptiehuis.  Het gesprek ging door bij me thuis, maar in tegenstelling tot het huisbezoek in het kader van mijn maatschappelijk onderzoek (nu ongeveer een jaar geleden), wou men via dit huisbezoek niet nagaan of ik wel geschikt ben voor adoptie.  Bij een intakegesprek gaat het vooral over het kindprofiel waar je voor open staat.  Er wordt ingegaan op de leeftijd van het kindje, op eventuele medische problemen die er kunnen zijn en in welke mate je daarvoor open staat.  Andere kleinere zaken komen ook aan bod: zo kreeg ik bijvoorbeeld ook de vraag of ik het kindje zou willen laten dopen mocht dat de wens van de geboortemoeder zijn.  Of stel dat het om een kindje van een andere etnische afkomst gaat, of van een moeder die uit een ver land komt en intussen is teruggegaan naar dat land zonder een akte bij de notaris te tekenen... dan werd ik gevraagd of dat een risico is dat ik wilde nemen.  Bij sommige adopties komt er ook meer administratie kijken dan bij andere, stond ik open voor een 'administratief zwaar' dossier of niet?  Wat als het om een vondeling zou gaan waarover niets van voorgeschiedenis geweten is (medisch, afkomst,...)...  Sta ik daar voor open?

Kortom... dit was bij momenten best wel een moeilijk gesprek, maar tegelijkertijd ook heel aangenaam.  Ik had het vooral moeilijk om op bepaalde kindprofielen (vooral medische problemen die zich kunnen voordoen) te zeggen dat ik er niet voor open sta.  Ik had op voorhand duidelijk voor mezelf bepaalde grenzen getrokken, en soms voelde dat tijdens het gesprek een beetje egoïstisch of discriminerend aan.  De keuze voor die grenzen is echter gebaseerd op het feit dat het voor mij als alleenstaande in Kortrijk, met een partner in Tienen, en een moeder die vrij veel mantelzorg nodig heeft, vrij zwaar zou zijn om er nog een kindje dat veel medische zorgen vraagt bij te nemen.  En uiteraard, mocht het in eerste instantie om een volkomen gezond kindje gaan, waarbij pas na verloop van tijd blijkt dat er een medisch probleem is dat veel zorg vereist, uiteraard zal ik dan mijn uiterste best doen om die zorgen zo goed mogelijk te geven.  Maar als men mij de vraag stelt of ik op voorhand open sta voor een kindje met een medisch probleem, dan antwoord ik in alle eerlijkheid en toch ook met een zeker schuldgevoel 'nee', zelfs al beperkt me dat misschien wel in mijn kansen om een kindje toegewezen te krijgen, of zelfs al duurt mijn wachttijd daarom dan dubbel zo lang.  Ik had wel het gevoel dat de twee medewerkers van het Adoptiehuis mij begrepen in die keuze, en dat voelde wel goed.  Ik heb eigenlijk in het algemeen een heel goed gevoel bij het Adoptiehuis.  De medewerkers lijken me ervaren mensen te zijn die de nodige professionaliteit aan de dag kunnen leggen.  Iets wat ik niet overal ervaren heb tijdens mijn reis door Adoptieland.

Mijn concrete plaats op de wachtlijst kon men mij vandaag nog niet geven, maar men liet me weten dat het 'ergens in de 20' zou zijn.  Voor mij is dat dus concreet 'ergens tussen 20 en 30'.  Wetende dat er gemiddeld per jaar zo'n 25 kindjes ter adoptie worden afgestaan, is mijn ruwe schatting nu dat ik nog ongeveer een jaartje zal moeten wachten.  Positief is wel het feit dat men mij en Melike gezien onze LAT-relatie naar de geboortemoeders als een heterokoppel zal profileren, en eigenlijk vind ik dat ook heel terecht.  Ik ben geen 100% alleenstaande man.  Ik ben een vader van al een biologisch zoontje van 9 en heb een partner met ook al 3 biologische kindjes, maar wij wonen niet samen.  Een modern nieuw samengesteld gezin dus :-)  Ik hoop dat op z'n minst één geboortemoeder zich daarin zal kunnen vinden.

Hoe gaat het nu verder?  Wel, de volgende stap is dat de mensen van het Adoptiehuis op een teamvergadering mij en mijn kindprofiel bespreken met het team.  Dat zou begin november zijn.  Ergens de tweede of derde week van november zou ik dan mijn bemiddelingsovereenkomst ter ondertekening opgestuurd krijgen.  In die brief zou ook mijn exacte plaats op de wachtlijst moeten staan.  Vanaf midden november kan ik dus beginnen rekenen :-)

Vanaf nu zal ik bij elke blogpost bovenaan ook telkens mijn nummer op de wachtlijst vermelden... zodat dat jullie kunnen volgen hoe spannend het begint te worden.  Vanaf nu is het voor mij ook duidelijk dat ik stilletjesaan concrete stappen moet ondernemen: navragen bij mijn werkgever hoe het zit met adoptieverlof en ouderschapsverlof, crèches gaan bekijken en vergelijken, baby-materiaal beginnen samensprokkelen,... ik kijk er eigenlijk wel naar uit om dit allemaal te doen.  Het lijkt me een ideale tijdsvulling in afwachting van de Grote Dag...

Groeten uit Adoptieland,

Bart

Dromen van Adoptie: groepssessie Adoptiehuis

Gisterenavond zijn Melike en ik naar de groepssessie van het Adoptiehuis geweest.  Via deze blogpost wil ik jullie laten weten wat dat nu eigenlijk inhoudt, zo'n groepssessie.  Tijdens de groepssessie kwamen drie belangrijke thema's aan bod:

1. Wat is het verschil tussen een directe plaatsing en een plaatsing via pleegzorg?
2. Wat kunnen aspecten zijn die aan bod komen bij het bepalen van het kindprofiel waarvoor je open staat?
3. Hoe gaat het Adoptiehuis zelf tewerk om de matching tussen een kindje en kandidaat-adoptieouders te doen?

In wat volgt, licht ik deze dingen wat verder toe.

Directe plaatsing vs plaatsing via pleegzorg

Wie binnenlands adopteert, kan ofwel via directe plaatsing een kindje toegewezen krijgen, ofwel via een plaatsing via pleegzorg.  Bij een directe plaatsing wordt het kindje meestal een drie à vijftal dagen na de geboorte in het ziekenhuis afgehaald door de adoptieouders.  Bij een plaatsing via pleegzorg gaat het kindje eerst een twee à drietal maanden naar een pleeggezin, en halen de adoptieouders het daar af.  Dat verschil is belangrijk, omdat een geboortemoeder pas twee à drie maand na de geboorte de notariële akte tekent waarin ze afstand doet van haar kind.  Gedurende die twee à drie maanden kan ze zich nog bedenken.  Als dat gebeurt bij een directe plaatsing, dan kan dat voor de adoptieouders een harde dobber zijn om te verwerken.  Terwijl dat risico eigenlijk quasi onbestaande is via een plaatsing via pleegzorg, omdat het kindje in dat geval meestal pas opgehaald wordt nadat de notariële akte is getekend.  Men probeert je dus toch wel bewust te maken dat zo'n scenario ook wel kan gebeuren, en dat je daar best rekening mee houdt.

Kindprofiel

Na de groepssessie heb ik nu normaalgezien op 1 oktober een intakegesprek bij het Adoptiehuis.  Tijdens dat gesprek zal het vooral gaan over het kindprofiel waarvoor ik open sta.  Enkele aspecten waarover ik best al eens nadenk zijn bijvoorbeeld:

• Voor welke leeftijd sta ik open?  Mag het ook een ouder kindje zijn of niet?
• Sta ik open voor een kindje waarvan ik weet dat het biologische ouders heeft met een alcohol of drugsprobleem?
• Sta ik open voor een kindje dat een broertje heeft die ook geadopteerd is en in een ander adoptiegezin verblijft?
• Sta ik open voor een kindje van een vrouw die illegaal in België was en nu terug naar haar geboorteland zal gaan zonder dat ze waarschijnlijk een notariële akte tekende.
• Sta ik open voor een kindje uit een incestrelatie?
• Sta ik open voor een huilbaby?
• Sta ik open voor een te vroeg geboren baby?
• Sta ik open voor een kindje dat medische zorgen vereist (hazenlip, hartprobleem, mentale achterstand,...)
• Sta ik open voor een vondeling?
• ...

Dat is best wel een boterham om eens goed over na te denken tegen 1 oktober...

Werkwijze Adoptiehuis

Tijdens een soort van groepsoefening moesten wij in groep eigenlijk het Adoptiehuis naspelen en proberen een matching te doen tussen kindjes en kandidaat-adoptieouders.  We kregen een voorbeeld 'Wachtlijst Kandidaat-adoptanten' en de begeleidster las dan het kindprofiel voor dat moest gematcht worden.  Wij moesten dan trachten na te denken welk gezin het beste past bij dat kindprofiel.  Algauw werden een aantal zaken duidelijk:

• Er moet een zekere minimumafstand gerespecteerd worden.  De geboortemoeder moet op voldoende afstand wonen van de adoptieouders.  Zo zal een kindje uit Kortrijk nooit gematcht worden met een adoptiegezin uit Kortrijk.
• De volgorde van de wachtlijst is niet hét doorslaggevende criterium.  Zo kan je bvb wel op nummer één staan op de wachtlijst, maar toch nog een hele tijd hoeven te wachten omdat de geboortemoeders ook hun zeg hebben over het adoptiegezin waarin zijn wensen dat hun kind terecht komt.  Als ik als alleenstaande op nummer één sta op de wachtlijst, maar als de eerstvolgende tien geboortemoeders hun kindje niet willen laten plaatsen bij een alleenstaande, dan heb ik pech en zullen de koppels na mij wel sneller een kindje toegewezen krijgen.

Other stuff...

Ik heb nog wel een aantal andere dingen ook opgestoken.  Zo heb ik de indruk dat de meeste kindjes die binnenlands geadopteerd worden echt wel nog baby's zijn, en dat is fijn om te vernemen!  Verder zei men ook dat in de fase waarin we ons nu bevonden, het echt wel begon te schuiven.  Er was nog een groep van zo'n 20 kandidaat-adoptanten voor onze groep, en wetende dat er gemiddeld zo'n 25 kindjes per jaar ter adoptie worden afgestaan, is mijn ruwe inschatting dat ik nog ergens tussen één à twee jaar zal moeten wachten op een plaatsing.  Al kan die inschatting ook volledig verkeerd zijn...

Mijn indruk van het Adoptiehuis was trouwens zeer goed.  Ik had de indruk dat het mensen met ervaring waren, die heel goed wisten waarmee ze bezig waren en waar de gevoeligheden en problematieken liggen.  Dat stemt me gerust en geeft me een goed gevoel.  Hoe meer ik erover nadenk, hoe blijer ik ben dat ik toch voor een binnenlandse adoptie ga.  Alleen al weten dat je met een organisatie werkt die ervaring heeft en het professioneel aanpakt, is een geruststelling.  Die zekerheid heb je met veel buitenlandse adoptiediensten niet.

Op 7 december 2018 is er ook nog een zogenoemde 'supportersavond'.  Daar worden familie en vrienden die het adoptieverhaal van dichtbij willen volgen, uitgenodigd om eens te komen horen naar verhalen en getuigenissen van 'ervaringsdeskundigen'.  Op de supportersavond wordt dus wat meer uitleg gegeven aan familie en vrienden over wat het dus allemaal inhoudt.  Als er mensen zijn die dit verhaal volgen en interesse hebben om mee te komen luisteren (supporteren ;-), geef me dan gerust een seintje!

Tot slot...

En goed... waar sta ik nu dus in mijn adoptieprocedure?  Ik mag hoogstwaarschijnlijk dus op maandag 1 oktober naar het Adoptiehuis in Antwerpen om er mijn intakegesprek te hebben.  Op dat gesprek zal het dus vooral gaan over het kindprofiel waarvoor ik open sta.  Na dat gesprek teken ik een bemiddelingsovereenkomst en zal ik mijn nummer op de wachtlijst van het Adoptiehuis kennen.  En vanaf dan is het wachten op een telefoontje... hoe lang dat wachten zal duren, is dus moeilijk in te schatten... als het onwaarschijnlijke gebeurt, dan is het binnen een half jaar.  Als het normale gebeurt, dan gok ik op een jaar, en als het onwaarschijnlijke gebeurt, dan ben ik misschien wel nog voor twee jaar zoet.  Het is dus vrij koffiedik kijken, maar dat zijn we intussen gewend, dus daar liggen we al lang niet meer wakker van ;-)

Dromen van adoptie: uitnodiging Adoptiehuis

Na een periode van stilzwijgen is het opnieuw tijd voor een verfrissende update uit Adoptieland. Deze keer terug met goed nieuws. Vandaag 29 augustus 2018 ontving ik om 10:31AM volgende mail in mijn mailbox:

Beste kandidaat-adoptant

U bent aangemeld bij Adoptiehuis met geschiktheidsvonnis; bij deze wil ik u inlichten over de volgende stap in onze samenwerking naar de adoptie.

U bent van harte uitgenodigd op de groepssessie, waarop we ingaan op het kindprofiel en de matching van een kind. Deze zal plaatsvinden op donderdagavond 20/09/18 in de lokalen van Adoptiehuis, Osystraat 39 te Antwerpen (gelijkvloers). welkom vanaf 19u30, we starten om 20u.

In bijlage vindt u de uitnodiging met alle info.

Tot dan,

Met vriendelijke groeten
Adoptiehuis

De brief in bijlage bevatte volgende inhoud:

Beste kandidaat-adoptieouders,

We hebben jullie geschiktheidsvonnis ontvangen en zo staan jullie reeds geregistreerd als kandidaten bij Adoptiehuis. Bij deze nodigen we jullie van harte uit om deel te nemen aan de volgende stap, met name de groepssessie rond bemiddelbaarheid voor adoptie.

We verwachten jullie hiervoor op donderdag 20 september ‘18 in de lokalen van Adoptiehuis in Antwerpen, Osystraat 39 /0 (gelijkvloers), vanaf 19u30. (het Centraal station is op 10 minuten wandelen, ook zijn er bussen en tram/ metro met halte vlakbij, kijk daarvoor best naar de website van De Lijn)
Om 20u gaan we van start met de groepssessie en we voorzien af te ronden om 22u.

Op deze avond gaan we het hebben over verschillende aspecten van binnenlandse adoptie die van belang zijn voor het kindprofiel, zoals de nabijheid, directe plaatsing en de medische achtergrond van een kind.

De bespreking van jullie kindprofiel wordt verder opgenomen tijdens het intakegesprek dat zal volgen.
Op de groepssessie zullen voor dat gesprek datavoorstellen aan jullie voorgelegd worden.

Gelieve te bevestigen dat u aanwezig kunt zijn op deze avond.
Zou het mogelijk zijn om ook een foto van jullie beiden mee te sturen?

Neem gerust contact met ons op als er nog vragen zijn.
We kijken ernaar uit jullie te ontmoeten.

Vriendelijke groeten,
Adoptiehuis

Dat betekent voor zover ik weet dat het begint te schuiven. Na de groepssessie volgt dus nog een intakegesprek en vanaf dan is het volgens mij wachten in het vrij korte rijtje van kandidaat-adoptieouders voor binnenlandse adoptie... en hopen dat er dan gauw een goeie match gevonden wordt. Ik begin meer en meer het gevoel te krijgen dat er hopelijk binnen het jaar, en écht hopelijk binnen de twee jaar, een kersverse spruit in ons gezin zal zijn. Al blijft het in Adoptieland altijd gevaarlijk om termijnen op iets te kleven... maar hoop doet leven!

Groeten,
Bart

Dromen van adoptie: statistieken 2017

Onlangs werd het "Activiteitenverslag adoptie" voor 2017 gepubliceerd door het Vlaams Centrum voor Adoptie.  De cijfers voor 2017 zijn best wel interessant.  Ik citeer vanop pagina 55 en verder in dat verslag:

In 2017 werden in totaal 35 bemiddelingscontracten tussen Adoptiehuis en kandidaat-adoptanten afgesloten.
...
Geplaatste kinderen:
In 2017 werden 30 kinderen geplaatst via Adoptiehuis. Het ging om 12 meisjes en 18 jongens. Van de 30 kinderen is 1 kind kort na de plaatsing terug naar de moeder gegaan. Van de 29 effectieve plaatsingen werden er 5 kinderen geplaatst in een gezin dat eerder al een kindje adopteerde via een binnenlandse adoptiedienst en 1 kindje werd geplaatst in een gezin dat al twee kinderen adopteerde. 1 kind was al ouder, nl. 10 maanden en 3 van de kinderen waren vondelingen.
...
Gezinssituatie:
De gemiddelde leeftijd van de adoptievaders die een kind adopteerden via een erkende adoptiedienst was 37,11 jaar (39,6 jaar in 2016) en van de adoptiemoeders 41,25 jaar (38,7 jaar in 2016). Van de 29 kinderen kwamen 20 kinderen terecht in een gezin met 2 vaders. Er werden 7 kinderen geplaatst bij een vader en een moeder. Er werd ook 1 kindje geplaatst bij een alleenstaande man en 1 kindje bij een alleenstaande vrouw. In 2017 werden er in totaal 8 vrouwen adoptiemoeder en 48 mannen adoptievader.

Ik onthoud dus dat er één kindje terug naar de moeder is gegaan en dat je dus met dat scenario ook best rekening houdt.  Verder lijkt binnenlandse adoptie vooral drukbezet te zijn door homo-koppels, en adopteerde er in 2017 slechts één alleenstaande vader.  Laat ik hopen dat ik in 2019 ook tot dat statistiekje behoor...

Wat betreft het aantal kinderen dat geplaatst wordt via een binnenlandse adoptiedienst hebben we volgende tabel:

Dat zijn er dus sinds 2007 gemiddeld 27 per jaar.  De meeste adoptievaders blijken late dertigers te zijn, zoals blijkt uit onderstaande tabel:

Maar met mijn 40 lentes ben ik als kandidaat-adoptievader zeker nog geen uitzondering.  Vanaf pakweg 45 jaar lijkt dat wel een beetje zo te zijn... Momenteel is er voor mij dus nog wel wat 'marge', zolang ik me maar fit en jeugdig voel ;-)

Wat betreft mijn eigen status is er geen verder nieuws.  Ik ben momenteel aan het wachten tot ik door het Adoptiehuis uitgenodigd wordt voor een infosessie.  Ik heb er geen idee van wanneer dat zal zijn... binnen een maand, een half jaar, een jaar?  Misschien is het tijd om nog eens een mailtje te sturen en te polsen naar wanneer ik die uitnodiging ongeveer mag verwachten...

... and then we wait... again...

Dromen van adoptie: hoe lang duurt een adoptieprocedure?

Sommigen onder jullie vragen zich misschien af hoe lang een adoptieprocedure duurt en wat je allemaal moet doen.  Om jullie daar een beter idee van te geven, heb ik deze tijdslijn gemaakt:

Roadmap

De rechtstreekse link waarmee je ook alles full-screen kan bekijken, vind je hier: https://time.graphics/line/99899

Het is mijn bedoeling om ze aan te vullen telkens er belangrijke stappen plaatsvinden.

Veel plezier ermee!

Bart